Als gevolg van de klimaatverandering krijgen vooral steden te kampen met veel overlast door hevige regenbuien en langere perioden van droogte en hitte. Tegelijk worden de steden verder verdicht en letterlijk versteend. Er zijn ook veel ‘oude gewoontes’ bij alle gebruikers van de stad die de dingen bij het ‘oude’ laten, mede doordat soms onduidelijk is wie voor welk deel verantwoordelijk is, lijken de partijen vooral naar elkaar te kijken en actie blijft vaak uit. Overheden sporen hun bewoners aan te participeren in deze opgave, maar ondanks dat het bewustzijn onder de bewoners groeit blijkt de realiteit weerbarstiger. Bewoners weten niet hoe je klimaatbestendiger leeft, goede voorbeelden zijn schaars, regelgeving remt en samenwerking ontbreekt.

Hoe veranderen we dit?

De stad is in de fase van bewust onbekwaam beland. Eerst was er nog geen probleem, we waren onbewust onbekwaam, het ging immers goed (genoeg). Nu willen partijen, of moeten partijen soms handelen maar hebben het nog nooit gedaan en weten niet hoe. Als zij iets willen stranden zij in complexe regelgeving en besluitvorming of hebben het gevoel het helemaal alleen te moeten doen, waarbij middelen ontbreken.